Zelf sterretje repareren

Eigenlijk wilde ik deze blog wijden aan een product review van een doe-het-zelf autoruit reparatiekit. Graag had ik de positieve en negatieve punten van het product voor je op een rijtje gezet en je verteld of ik blij was met het eindresultaat, ja of nee. In plaats daarvan is deze blog heel wat anders geworden, en dat had ik zelf ook helemaal niet verwacht. Klaar voor een lesje ‘de reis is belangrijker dan de bestemming’?

Geen praktische blog met tips en tricks dus, maar hopelijk iets waar je evengoed wat mee kan. Nou, komt ‘ie dan hè.

Er zat dus een sterretje in de voorruit van mijn auto. Floor en ik gingen dit repareren, want we hebben genoeg Carglass reclames gezien om te weten hoe gevaarlijk zo’n sterretje wel niet kan zijn. Het zweet brak me uit bij elke drempel waar ik overheen denderde en ik zag al helemaal voor me hoe mijn complete voorruit in duizend stukjes zou barsten met alle drama en tranen van dien. Om nog maar te zwijgen over de kosten van een nieuwe ruit. De horror.

Op zelfsterretjerepareren.nl kocht ik een doe-het-zelf autoruit reparatiekit (hele mond vol) om mezelf te behoeden van dit noodlot. Het voelde gelijk alsof ik al wat meer controle had over mijn leven. Want, we fixen het gewoon zelf.

Eerlijk is eerlijk, mijn auto is een aftands ding. Ik kocht hem toen ik nog een student was en niet zo veel te besteden had. Daar hou ik graag bij, want op de één of andere manier klinkt dit beter dan gewoon slecht onderhoud en eigen schuld dikke bult.

DIY-Style

Hoe dan ook, is het wel fijn om te weten dat het ding niet elk moment uit elkaar kan vallen, dus vandaar de reparatie. Welteverstaan in DIY-style, want met een oude auto valt tenminste nog eens wat te experimenteren.

Floor en ik hebben best een tijdje staan klooien met de handleiding en alle verschillende onderdelen en instrumenten die erbij kwamen kijken. Er gingen meerdere dingen mis. De epoxy-vuller zat overal en ik had op geen enkel moment het gevoel dat ik echt wist wat ik aan het doen was. Toch was het een leuke middag en was ik oprecht blij met het eindresultaat. Je ziet heus nog wel dat er ooit een beschadiging zat, maar slechter is het er niet van geworden.

Denken aan die middag roept een bijzonder gevoel bij me op. Iets met geluk in klein hoekje (of sterretje), en dat besefte ik me eigenlijk pas veel later, toen ik onder de douche stond te filosoferen. #showerthoughts. Waarom hield ik nou zo’n positieve herinnering over aan die middag? Waar ligt dat aan? Hoe kan het dat je soms eindeloos gestresst wordt van het ene klusje, maar blij en tevreden terugkijkt op het andere?

Het antwoord (let op, hier komt dé moraal): omdat er niet zo veel op het spel stond en ik zonder hoge verwachtingen aan de klus begon. Omdat ik het vooral gezellig vond om samen met Floor iets nieuws uit te proberen en het repareren van mijn voorruit kon zien als een leuke uitdaging. Zelf doen, zelf klooien en zelf erachter komen dat je meer kan dan je denkt. Als dat geen feel good is.

Wanneer ik nu door mijn voorruit naar buiten kijk, zie ik geen lelijk sterretje, maar een klein plekje dat een mooie herinnering vertegenwoordigt. Wat ik wel niet gemist had, als ik mijn auto zomaar bij de garage binnengereden had.

Door: Lotte

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s